Zasady postępowania z pianami PU

Autor: Ceresit

  • PDF

    Utwórz PDF

  • Drukuj

    Drukuj

  • Zgłoś problem

    Zadaj pytanie

Piany PU to nie pianki do golenia, które wystarczy nacisnąć i używać. Trzeba poznać zasady dobierania piany do konkretnej pracy oraz wiedzieć, jak powinna przebiegać ich aplikacja.
Zasady postępowania z pianami PU

Według definicji słownikowej pianę poliuretanową można otrzymać metodą prepolimerową. Metoda prepolimerowa polega na prowadzeniu procesu w dwu etapach. W pierwszym poliol reaguje wstępnie z umiarkowanym nadmiarem diizocyjanianu w stosunku do grup wodorotlenowych poliolu. Izocyjanian przyłącza się do grup końcowych poliolu z utworzeniem produktu zawierającego wolne grupy izocyjanianowe. Powstały prepolimer w drugim etapie poddaje się spienianiu, mieszając z wodą i ewentualnymi aktywatorami. Woda reaguje z grupą izocyjanianową z wydzieleniem dwutlenku węgla, który jest czynnikiem spieniającym – tak w naukowym żargonie mówi się o zjawisku spieniania i rozprężania poliuretanu. Brzmi to dziwnie, a w praktyce polega na otworzeniu zaworu i nanoszeniu piany, która zwiększa swoją objętość, głównie za sprawą wilgoci zawartej w powietrzu i obecnej na podłożu. Chemiczno-naukowy wstęp ma na celu uzmysłowienie, że opakowanie „pianki” nie zawiera gotowego produktu, a jedynie mieszaninę różnych substancji, które użytkownik powinien przygotować przed aplikacją.

Wstrząśnięta i zmieszana

Na czym to przygotowanie polega?
Na dokładnym wymieszaniu zawartości puszki oraz przestrzeganiu odpowiednich temperatur podczas stosowania preparatu. Ktoś może się żachnąć – przecież to banał, w końcu wszyscy czytają instrukcję na opakowaniu. Niestety, to nieprawda. Niewielu użytkowników miesza „piankę” pół minuty. Świadczą o tym odrzucone reklamacje oraz telefony odbierane przez pracowników firmy Henkel. Większość problemów dotyczących piany poliuretanowej takich jak „piana nie wychodzi z puszki lub wychodzi wolno”, „piana ścieka”, „piana daje złą strukturę” itp. wynika ze złego przygotowania piany do pracy. Podsumowując, trzeba dać szansę mieszaninie znajdującej się w puszce na stworzenie – przy kontakcie z parą wodną – „elastycznej gąbki poliuretanowej”.

Piana lubi wilgoć

Gdy piana jest już gotowa do pracy, należy pamiętać o zwilżeniu miejsca, na którym będzie nakładana. Przyda się do tego spryskiwacz, zwany też atomizerem. Taka operacja poprawi przyczepność oraz skróci czas utwardzania piany. Nie należy przesadzać ze zraszaniem, idealnie jest, jeśli aplikujemy 10 g wody na 2500 cm² powierzchni. Podczas aplikacji zimowych pian w ujemnej temperaturze, ze zrozumiałych względów podłoża nie zraszamy.

Chwila rozprężenia

Należy zwrócić uwagę, aby warstwy piany nakładane za jednym razem nie przekraczały 5 – 7 cm. Jest to istotne, aby zapewnić optymalną prędkość utwardzania, zapobiec zapadaniu się piany oraz uniknąć tworzenia się nieregularnych dziur w jej strukturze. Wyjątkiem są tu pianki dwuskładnikowe, które nie potrzebują dostępu wilgoci.

Często użytkownik piany nie wie, w jakim stopniu wypełnić pustą przestrzeń. Sytuacja jest o tyle skomplikowana, że producenci oferują wiele typów pian. Można pokusić się o pewną ogólną zasadę, która z pewnością uprości nam życie. Piany wężykowe przyrastają około 4 razy, natomiast pistoletowe 1,5 do 2 razy. Wyjątkiem wśród pian pistoletowych są piany niskoprężne, które zwiększają swoją objętość jedynie o 10–20%. Podane wartości są wartościami orientacyjnymi, ponieważ wielkość przyrostu piany jest silnie związana z temperaturą i wilgotnością. Dlaczego powinno się przewidywać, ile piany aplikować? Prawidłowa ilość zaaplikowanej piany pozwala uniknąć strat materiału. Wiąże się z oszczędnością czasu. Gdy przerywamy aplikację, należy pamiętać o wymieszaniu zawartości, przed kontynuacją prac.

Piana na przechowaniu

Zaleca się przechowywanie piany w temperaturze od 5 do 25oC. Temperatura bliższa tej dolnej granicy będzie lepsza ze względu na spowolnienie procesu starzenia się piany, natomiast wyższa temperatura sprzyja łatwości jej mieszania i aplikacji. Powinno się wziąć pod uwagę, iż długie przechowywanie w temperaturze około 20–25oC sprawia, że proces reakcji (sczepienia się łańcuchów poliolu i izocyjanianu) zostaje przyśpieszony. Skutkuje to obniżeniem wydajności, spadkiem prędkości aplikacji i utrudnieniem mieszalności piany.

Gdzie używać piany?

Piany stosuje się przeważnie do montażu i uszczelniania okien oraz drzwi. To tylko jedna z możliwości. Są one bowiem polecane także między innymi do:

  • wypełniania szczelin dylatacyjnych;
  • uzupełniania szpar i ubytków w warstwie termoizolacji;
  • wyciszania i ocieplania spodniej strony wanien akrylowych lub stalowych, a także brodzików;
  • uszczelniania przejść rur oraz innych przewodów instalacyjnych przez ściany lub stropy;
  • mocowania parapetów z drewna lub tworzywa sztucznego;
  • instalacji i uszczelniania skrzynek rolet zewnętrznych. 

Poznaj piany Ceresit

Ceresit TS 51/Ceresit TS 52,
Ceresit TS 61/Ceresit TS 62

Piana niskoprężna do osadzania ościeżnic drzwiowych, okiennych, szafek instalacyjnych, parapetów. Do wypełniania przestrzeni w miejscach rozkuć po osadzaniu rur, przewodów itp. Zapewnia bardzo dobrą izolacyjność cieplną i akustyczną. Przyczepna do zwilżonych wodą podłoży: betonów, murów, tynków, a także metali, tworzyw sztucznych, drewna, powłok malarskich, styropianu.

Temperatura stosowania:
TS 51/52: od -10˚C do +25˚C
TS 61/62: od +5˚C do +30˚C

Ceresit TS 67 Window Flex B1

Jednoskładnikowa, niskoprężna piana pistoletowa o podwyższonej elastyczności i klasie palności B1 (wg DIN 4102). Odporna na duże obciążenie eksploatacyjne, stanowi znakomitą izolację termiczną i akustyczną. Ceresit TS 67 nie wypacza profili, dlatego jest szczególnie polecana do montażu okien i drzwi. Pianę można stosować również do wypełniania przepustów, połączeń elementów oraz do uzupełniania ubytków w miejscach rozkuć po osadzeniu rur, przewodów itp. Nadaje się do wypełniania szczelin pomiędzy płytami izolacji termicznej przy ocieplaniu budynków metodą lekką-mokrą. Piana ma znakomitą przyczepność do betonów, murów, tynków, metali, drewna, styropianu, papieru, powłok malarskich i tworzyw sztucznych (z wyjątkiem polietylenu, teflonu, silikonu). Po ok. 20–30 min od zastosowania materiał daje się łatwo ciąć, szlifować, pokrywać tynkiem, szpachlować i malować.

Temperatura stosowania:
od -10˚C do +30˚C

Ceresit TS 64 Megafoam/Ceresit TS 65 Megafoam

Piana o zwiększonej wydajności do osadzania ościeżnic drzwiowych, okiennych, szafek instalacyjnych, parapetów. Do wypełniania przestrzeni w miejscach rozkuć po osadzaniu rur, przewodów itp. Zapewnia bardzo dobrą izolacyjność cieplną i akustyczną. Przyczepna do zwilżonych wodą podłoży: betonów, murów, tynków, a także metali, tworzyw sztucznych, drewna, powłok malarskich, styropianu.

Temperatura stosowania:
TS 64: od +5°C
do +25°C

TS 65: od +5°C
do +30°C

3 komentarze do Zasady postępowania z pianami PU
Author photo
by dodać komentarz.
Adrian Orłowski

Adrian Orłowski

20.10.2017

Pamiętać trzeba że piany słabo znoszą światło słoneczne i z czasem zaczynają się "sypać".
Mateusz Skłucki

Mateusz Skłucki

04.12.2014

Zawsze trochę więcej teorii.
Tomasz Bącal

Tomasz Bącal

30.10.2014

Super artykuł !

W ramach naszej strony stosujemy pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu. Możesz dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dla plików cookies. Zamknij